Hee. Hij is toch gaan drinken.

Ik voel me zwak, niet eens tegenover mezelf, maar tegenover de maatschappij. Twee weken heb ik het vol gehouden, een maand niet drinken, vanaf St. Patricksday tot en met twee dagen geleden. Het was niet zwaar, maar wel vervelend.
Blijkt dat als je zelf stellig blijft beweren dat je iets niet wilt je lichaam verandert in een vijfjarig kind dat het niet kan uitstaan dat hem iets verboden wordt.
"Oh, maar waarom dan niet, waarom dan niet, pappie?"
-"Gewoon, het is niet goed voor je, okee?"
"Neeeeh, pappie, ik wil het"
-"We hebben het er thuis wel over okee, nu, je mond dicht houden en zoet zijn... er... er kijken mensen naar ons"
"PAPPIEEE, neeeeeeh, ik wil het, pappie! Stomme vader, jij bent een stomme vader! WeeeeeeeeeeeeeeEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEH"
-"Stil nou...! Hup de auto in!"

Je probeert jezelf stil te krijgen met chocola en ander suikergoed, maar elke keer als het onderwerp op komt begint ie er weer over. Pijnlijk goede argumenten, altijd je sterke kant geweest, argumenten. Alleen jammer dat dat zich op zo'n manier uitbetaald.
"Waar doe je het allemaal voor? Het is niet alsof je de enige bent die drinkt!"
"Top, je hebt weer geld en je bent toch in de stad, het is laat, het regent buiten, ga ergens lekker binnen drinken, dan zorg ik er meteen voor dat je je een stuk beter voelt. Dit depressieve gedoe is niets voor jou."
"Okee, gaan we zo doen, nou dan houd ik je 's nachts wakker door heel erg hard na te gaan denken, kijken of je dan nog zo makkelijk praat."
"Inderdaad, iedereen die drinkt hier, maar wees gerust, een colaatje kan ook hoor. HA HA HA."
"Okee, je vrienden zijn stoned en jij volstrekt nuchter en je kan niet met ze meepraten? Ik weet wel iets!"
-Zucht. Vooruit dan maar, ik werd dit denken toch al beu.-

Enfin, ik heb geleerd dat er geen enkele schande zit in het drinken, zolang je het maar doet als er iemand bij is. Sterker nog: als je met zijn drieeën een fles vodka leeg at in een kwartier wordt daar niet naar om gekeken, maar als je in je eentje over de hele dag een fles vodka leeg drinkt ben je een alcoholist. Duidelijke zaak, want als je de hele dag dronken bent, ben je weinig tot niets waard voor de maatschappij en dat willen we niet.
Waar 'de maatschappij' dan staat voor de staatskas en 'we' voor de beheerders van de staatskas. Echter, ik draag mijn steentje bij aan de maatschappij, ik werk, ga studeren, ben nog goed voor zeker veertig jaar loonbelasting, heck: als wij oorlog krijgen en de dienstplicht weer wordt ingesteld sta ik vooraan de linie om me dood te laten schieten door het land waaruit de politici een meningsverschil hebben met de politici in het onze, zo ben ik. Dan kan een drankje af en toe er best vanaf. Daarbij betaal je over de vijftig procent accijns over elke slok die je drinkt, waarmee ik de kas alleen maar meer spek. Zolang ik niet mijn leven lijdt voor de drank in plaats van de staat ben ik goed bezig dus.

Ook:

Van alles wat ik bedenk
vergeet ik toch de helft weer,
dan kan ik net zo goed
de helft minder denken
en leef ik ook een stuk meer.