Dag 7 en 8 waren uiterst symbolisch, nou ja, wacht nee. Dag 7 was dat, dag 8: niet zo. Het zevende woord dat ik zou doen zou het einde zijn van mijn testweek, de dag ook dat ik mijn werk zou opsturen volgens de planning. Het woord was Appèl, een weinig gebruikt woord, maar deze dag zou ik dus tegelijkertijd een appèl doen aan de blog om mij in hun warme midden te ontvangen. Dat werd niet toen, maar dus vandaag. Maar ach, dat is hoe de dingen gaan.
Dag 7 Appèl:
Logischerwijs niet zo sprankelend als het vorige woord, het woord Appel is het woord dat erna staat. Elke keer als ik terug naar Noord fiets om bij mijn ouders langs te gaan is dit een bron van irritatie: een soort creche, of basisschool waar dit op staat gespoten. Noord kent vele hele goede graffitikunstenaars die uitstekend werk leveren, maar dit is wel erg treurig. Ik vind het mooi hoe de vrouw als een soort kabouter uit haar huisje naar de doodenge appels lijkt te kijken.
Dag 8: Appel:
No comments:
Post a Comment