Dag 13, 14

Spannend! De laatste keer dat ik laat kan zijn. Mijn computer is er weer helemaal bovenop en ik ben er klaar voor. Ik weet nog niet of ik doorga met de woorden die ik nu doe of ik dat ik er een paar oversla en begin bij 'begin'. Arm zou het eerste woord volgens mijn woordenboekje namelijk worden, en... dat is een enorm treurig woord om mee te beginnen? Maar aan de andere kant, zijn er nog genoeg leukere woorden die daarna komen om dat goed te maken gok ik.

Dag 13: Arglist.

Vaak gebruikt in een juridische context, daar betekent een arglist iemand opzettelijk leugens verkopen.
In een marketingtechnische context betekent het dus: reclame, verkooptrucs. Mensen beter laten voelen dan ze eigenlijk zijn of worden door de aankoop van een paar jeans bij jouw winkel. Individualisme is hip, iedereen is leuk en anders, niemand is gelijk en bovenal: het is tegenwoordig gewoon bij elke winkel in de Kalverstraat te koop.
Dag 14: argwaan.


Op zoek naar zwendelaars, bedriegers en ander tuig in de stad vind je je zelf al snel weer lopend richting de Kalverstraat. De reclames "Dit is het moment om je jezelf te zijn!", de monniken die Boeddhistische ramsj aanbieden, die ene oude gek die op de hoek met de Heilige weg doordeweeks "Jezus houdt van U" schreeuwt en ook tal van mensen, vaak in gekleurde hesjes met een logo die hun geld verdienen met het verkopen van ofwel kranten (de belofte van informatie) ofwel een goed doel (emotionele schuldaflossing). Fascinerend vind ik deze mensen. Niet per se omdat zij nauwelijks of niet feeling voor het goede doel of product hebben dat ze aanbieden; de tactiek is hetzelfde of je nou een krant verkoopt of hongerlijdende Namibiërs. Nee, ik heb respect voor ze omdat ze er goed in zijn. Deze mensen krijgen, als je lang met ze praat alles voor elkaar.


Ik stond te posten bij Muntplein, te wachten totdat één van de heren mij uit zou kiezen om tegen te praten. Hij was van Milieudefensie, dit is een transcriptie van hoe het gesprek ongeveer ging:

Verkoper: "Meneer, laat u wel eens uw ijskast open staan?"
Ik: "Zou kunnen, interessante openingsvraag: wat ben je aan het verkopen?"
Verkoper: "Inderdaad, dat doe je niet, en weet u waar ze dat nog wel doen?"
Ik: "Je gaat het toch niet hebben over supermarkten? ... De Albert Heijn en de C1000 doen dat trouwens ook niet meer, die hebben nu van die glazen kasten om hun schappen staan.
V: "Inderdaad, supermarkten, en dat klopt ook meneer, heel goed. U bent wel op de hoogte, daar heeft onder andere milieudefensie voor gezorgd. Bent u bekend met milieudefensie?"
Ik: "Nee, maar het is dus een stichting of organisatie die het werk van de overheid doet?"
V: "Hoe bedoelt u? Milieudefensie is inderdaad een organisatie maar wij doen juist werk dat de overheid niet kán doen."
Ik: "Hoezo? Het is echt niet zo dat het niet wettelijk vast te leggen is dat bedrijven zorgvuldig met stroom moeten omgaan, daar heb je echt geen geld van mensen op straat van nodig."
V; "Ook lobbyen wij tegen het papierverbruik bij grote bedrijven, dit heeft al veel bereikt, zoals.."
Ik: "Jullie lobbyen? Jullie organiseren borrels, met hapjes en alles om stemmen te winnen voor moeder aarde? Apart. Ik dacht dat het geld dat ik zou geven wellicht naar manifestaties of 'infodagen' zou gaan, actief met het volk de wereld verbeteren zeg maar?"
V: "Nee, wat wij doen bevindt zich grotendeels bij bedrijven, zo zorgen we ervoor dat bedrijven een contract tekenen om minder stroom te verbruiken."
Ik: "Daar red je de wereld toch niet mee? Kunnen die bedrijven een hoge stroomrekening wat schelen, waar het er bij hun omgaat is dat zij met milieuvriendelijke marketing 'bij ons winkelen is groener dan aan de overkant' meer klanten binnenhalen die zich dan daar in plaats van bij de concurrent aan de bio-kip gaan verschansen."
V: "U bent tamelijk kritisch, dat zie ik graag, wij van milieudefensie"
Ik: "Staan morgenochtend voor de Albert Heijn om onze studie sociologie te betalen ook gewoon Volkskrantabonnementen te verkopen. Maar, daar gaat het allemaal niet om, waar het om gaat is dat ik je wel heel goed vind, mag ik je foto?"
V: "Sorry?"
Ik: "Ik ben een artikel aan het schrijven over straatverkopers, superinteressant vind ik ze"
V: "Oh, nou help jij mij, dan help ik jou. Zie je, ik moet nog wat mensen hebben vandaag"
Ik: "Anders krijg je je bonus niet? Nou ja, vooruit. wat is de minimuminzet?"
V: "Kijk, Milieudefensie doet bijvoorbeeld ook aan deze 'ja/nee', 'nee/nee'poststickers, ziet u? Papierverspilling is iets dat"
Ik: "jaja, ik ben al om, ik wil alleen je foto. Waar teken ik?"

--
Wat hij vergat is dat ik dit werk ook een dag heb gedaan en dus weet dat ik telefonisch altijd kan cancelen. Hahá!