Dag 10: arbeid

Typisch, dan ben je aangenomen tot de blog waar je bij wilde horen, de eerste dag na dat je dat hebt gehoord vergeet je je camera en spontaan het woord vand e dag. Sowieso was dat been thema vandaag: verlies. Men heeft het misschien gezien anade hoeveelheid tikgfouten (die ik gewoon ga laten staanm): ik tik dit zonder lenzen in, die ben ik beide kwijt. Mijn zicht is verdwenen en net fietste ik dus zonder ogen en oren (Sennheiser HD koptelefoon op vol volume) door de stad, met maar twee ruzies tot gevolg. Ik heb ze beide moeten uitschelden met hun moeder om de ruzie tot een goed einde te volbrengen. Reeds kwam ik er vanavond achter toen ik weer thuis was da het woord van de dag 'arbeid' was, daar kon ik wat mee: te goedkoop zou een postbode of trambestuurder fotograferen zijn. Vies zou zijn: ter commentaar op Occupy Amsterdam. En ja hoor.
Zonder camera dus met mijn mobiel genomen, een lelijke foto, van een nnietszeggende gebeurtenis die werkelijk niets meer toevoegt dan bijdragen aan de statusquo en de instandhouding van een lang verloren hippie cultuur. Wat daar vorige week gebeuerde: overal waar je stond werd je hoe dan ook dood gegooid met politiejk debat. Nu: het toppunt van anti was dat iemand vrijwiliig opde grond werd gedrukt en werd gekieteld. Gekieteld! Waar is ons engagement gebleven, zijn we dan echt zo makkelijk onze woede verloren? En moeten we dan, in plaats van daar staan en faken dat we nog nut hebben niet gewoon weer an het werk?